Een wijze les

Ik heb gisteren voor het eerst weer een retourtje Den Helder - Bergen kunnen doen nadat 1.5 week geleden een paar spaken het begaven van mijn rechter voorwiel en er ook een flinke slag in zat.

Nieuwe velg besteld bij Velomobiel, dat leek me het handigst en snelst en deze afgelopen weekend met relatief weinig moeite gemonteerd. Proefritje gemaakt, dat ging goed. Maandagochtend dus weer op stap.

Na 7 km ging het mis. Ik hoorde mijn wiel al gaan aanlopen een kilometertje eerder en toen bij nog een bochtje naar links was het duidelijk dat er iets niet in orde was. Ja hoor, het wiel lag er bijna af. Daar sta je dan in je korte fietsbroek, 2 graden boven nul, 7 uur 's ochtends, 27 km van je bestemming, 7 km van huis, een uur om op je werk te komen en de eerste patiënten die om 8.30 gepland staan. Ik heb me de afgelopen jaren wel eens afgevraagd wat ik zou moeten doen als ik zou stranden in zo'n situatie (het is gelukkig nog maar de tweede keer in 4.5 jaar fietsen met de Quest, alleen die eerste keer, meer dan 4 jaar geleden, had ik geen haast). Ik strandde ter hoogte van een boerderij. Genoeg schuur om mijn Quest in te stallen bedacht ik en aardige boer Theo, die ook nog een kennis bleek te zijn van de fysiotherapeut bij ons in het gebouw in Den Helder, had er geen probleem mee dat ik mijn Quest daar even stalde.

Vrouw gebeld, opgehaald met de auto, gedoucht, omgekleed en vliegensvlug naar Den Helder. Ymte gebeld met de vraag wat ik nu toch fout gedaan kon hebben en toen begreep ik al snel dat het ringetje dat mij was opgevallen bij het vervangen van het voorwiel toch een cruciale functie vervulde, n.l. om te zorgen dat het wiel er niet afloopt. Ik had niet door gehad waar het ringetje vandaan was gekomen en dus het boutje op de wielas gedraaid zonder ringetje. Lekker snugger weer dus.

's Avonds terug naar de boerderij om alsnog het ringetje erop te doen maar toen bleek dat de lager van het wiel toch een beetje ontwricht was waardoor het wiel niet meer goed op de remtrommel wilde passen.

Toen maar weer een nieuwe velg besteld en die eindelijk donderdagavond bij boer Theo op de Quest gezet. Daarna door naar huis, omgekleed, teruggebracht naar de boerderij en de 7 km naar huis met de Quest bijna net zo snel afgelegd als mijn vrouw met de auto. Ymte denkt dat ie de oude nieuwe velg wel kan repararen gelukkig.

En nu doet ie het weer. Ging lekker snel gisteren en lijkt lekkerder te lopen dan ooit (volgens mij heb ik er in het eerste ritje van Dronten naar Bergen al een slag in gereden maar dit nooit goed opgemerkt).

Wijze maar ietwat dure les.

Bijna omgewaaid

Gisteren, toen windguru windkracht 7 voorspelde met vlagen van 9, besloot ik maar met de auto te gaan. Daar had ik snel spijt van want het leek wel mee te vallen en werd een prachtige dag.

Vandaag voorspelde windguru windkracht 7 met vlagen van 8, dus ging ik ervoor. Dat ging maar net goed. Op het poldergedeelte van de Langevliet in Julianadorp ging de linker voorband van het wegdek en kon ik maar net op tijd bijsturen en remmen om een zijwaartse duikeling met de Quest te voorkomen. Was doodeng, want ondanks heel langzaam rijden wilde de wind mij maar telkens omduwen (de sloot in ook nog). Op een gegeven moment reed ik wel 33 km/uur zonder te trappen, dat was dan wel weer een interessante ervaring.

Windkracht 7 van de zijkant vind ik vanaf nu, ondanks de stormstrips, net iets te veel van het goede (schuin of recht achter of voor kan nog wel met 7).

Oh ja, en over van Herp gesproken, die brief kreeg ik een paar weken geleden al. Ik heb de automatische incasso gestorneerd en de verzekering stopgezet.

Risse demper: tunnel stuk

Dit bericht zal wel aandacht trekken. Weten jullie allemaal wat een sukkel ik ben en wat jullie zeker niet moeten doen in het hieronder beschreven geval.

Vandaag de Risse schokdemper geïnstalleerd die Wim me laatst had meegegeven om te kijken of ie zou bevallen. Omdat er in de gebruiksaanwijzing staat dat je in de Quest moet gaan zitten om het dempend effect mee te maken en het lastig is om de demper in te drukken door op de tunnel van de Quest te duwen, wilde ik natuurlijk wel even de proef op de som nemen.

Dus ik duwen op de Quest en de demper gaf inderdaad helemaal niet mee. De tunnel wel. Gevolg: scheurtjes aan beide zijden van de tunnel en een stuk coating / verf er af. Hoe dom kun je zijn?????

Anyway, proefritje gemaakt van een paar km en het voelde wel goed. Morgen om 6.45 naar Den Helder, wind mee, hopelijk wordt het een prettige comfortabele rit.

F-lites in vrieskou: inderdaad weinig verschil

Uit de bandentest van Wim Schermer bleek onlangs dat de F-lites het in vrieskou bijna net zo goed doen als bij wat prettiger aanvoelende temperaturen.

Dat blijkt in de praktijk toch ook echt te kloppen want de dag nadat ik die test last reed ik in de -4 graden van Den Helder naar huis in Bergen en scoorde inderdaad een 37,8 km/uur gemiddeld met F-lites voor en Super Moto achter. Wel met racekap maar zonder gesmeerde ketting, want die heb ik vandaag na 9,000 km maar weer eens gesmeerd.

Fijn om te weten dat snelheidsreductie in de winter in ieder geval niet aan de F-lites ligt.

Verraderlijke sneeuw

Maar niet op die manier bedoeld, nee. Toen ik de fiets vanmorgen van ons oprijpad richting de weg reed (ernaast lopend) viel me het mooie spoor op in de verse sneeuw van de 3 wielen van mijn Quest.

Wat schetste mijn verbazing 10 minuten later? Op het fietspad langs de N9 net ten noorden van Schoorldam zag ik eenzelfde spoor. Een andere velomobiel was me voorgeweest (en het was nog maar tien vooor zeven). Ben benieuwd wie het was. Wellicht rijden er meer velomobielen iedere dag op hetzelfde traject maar als de tijdstippen niet matchen kom je elkaar nooit tegen natuurlijk.

Met de F-Lites voor en de Super Moto achter zonder glijden veilig aangekomen.

De politie op je hielen (vervolg)

We zijn een week verder maar geen telefoontje gehad hoor (zie vorig bericht).

Maar toen: vanmiddag rond 17.20 op het fietspad van Den Helder naar Julianadorp doemden bekende koplampen achter mij op. Het was de motormuis van de week ervoor. Vriendelijk glimlachend ging hij naast me rijden en ik glimlachte nog vriendelijker terug terwijl ik naar de 45 km/uur versnelde. Ik dacht, wat zou ie willen maar dat werd al snel duidelijk want hij vroeg of ik even wilde stoppen.

"Ik heb u vorige week staande gehouden en ik zou u nog laten weten hoe het zat." "Ja u zou me inderdaad bellen maar ik hoorde maar niets." Vrolijk vertelde hij door. "Ja, ik heb gebeld met de verkeerscontroledienst en die dachten eerst ook dat het niet mocht maar het staat er inderdaad in dat het wel mag. Dat wilde ik u even zeggen."

Excuus kon er niet af, maar dat geeft niet. Morgen weer lekker door de bebouwde kom van Julianadorp op de weg en wellicht een vriendelijk zwaaiende motoragent als ik 'm tegen kom.

De conversatie deed me wel denken aan een training die ik afgelopen maandag heb gedaan en die o.a. ging over de competentie professionaliteit in je vak: als je iets fout doet geef het dan toe en zeg sorry, verschuil je niet achter anderen. Is misschien ook wel een leuke training voor politiemensen.

De politie op je hielen

En ja hoor, heb ik een keer haast, zitten er 2 motoragenten achter me aan. Nou ja, eerst gewoon achter me, later pas achter me aan. Ik reed in de bebouwde kom in Julianadorp met 52 km/uur, ook nog even een rotonde over met gezwinde spoed, toen weer versnellen tot 50 km/uur en ja, toen haalde agent nummer 1 mij toch in en gebaarde me naar de kant te gaan.

Welles nietes over het niet op de weg mogen ("als ik het zeg dan is het zo", zei oom agent), toen vertelde hij mij dat hij mij een bekeuring ging geven en dat ik in beroep kon gaan als ik dat wilde. Vervolgens vertelde ik hem over de 3 wielen en de 75 cm en toen voelde ie nattigheid. Hij wilde mijn naam en nummer noteren om e.e.a. uit te zoeken. Meetlint kwam nog tevoorschijn en ja, "ruim gemeten" was mijn Quest inderdaad 76 cm breed. Toen ik een foto wilde maken stelde hij dat niet op prijs, dus maar niet gedaan.

Hij gaat me bellen zei ie, hoe dan ook. Artikel 2 kende hij wel, het juiste lid was mij en hem zeker ontschoten. Ik wacht af...